Z cyklu “Skarby krakowskich klasztorów”: Zbiory OO. Dominikanów

Z cyklu “Skarby krakowskich klasztorów”: Zbiory OO. Dominikanów,
28 lutego do 29 kwietnia 2007 r.

Muzeum Historyczne Miasta Krakowa, Pałac “Krzysztofory”

Jest to 15 ekspozycja z tego cyklu.Można na niej zobaczyć różnego rodzaju pamiątki, wypożyczone  z krakowskiego klasztoru OO. Dominikanów. Do tej pory nie były one nigdy pokazywane w takim wyborze poza murami klasztornymi.
Do najcenniejszych dzieł malarskich należą dwie kwatery tzw. tryptyku dominikańskiego, malowane z obu stron. pochodzące z około 1465 r., przedstawiające Pokłon Trzech Króli i Biczowanie oraz Ostatnią Wieczerzę i Zwiastowanie. Wśród innych obrazów wspomnijmy m.in.:
Koronacja Matki Boskiej z 1 ćw. XVI w., renesansowy, wzorowany na drzeworycie Albrechta Dürera; Anioły karmiące św. Dominika i jego uczniów autorstwa Tomasza Dolabelli z 1 poł. XVII w. Głowa Marii, także wzorowany na obrazie A. Dürera z 1512 r.; Drzewo genealogiczne św. Dominika i dominikanów, późnorenesansowy z 1608 r.;
Z 1813 r. pochodzi obraz Michała Stachowicza przedstawiający Wizję św. Zofii. Z kolei jego syn, Teodor Baltazar Stachowicz, jest autorem czterech dokumentacyjnych obrazów przedstawiających wnętrze kościoła dominikanów przed i podczas pożaru w 1850 r.
Wśród rzeźb wymieńmy: Z końca XIV w., pochodzi alabastrowa figurka  Matki Boskiej zwanej Jackową, Chrystusa Frasobliwego i Chrystusa Zmartwychwstałego, obie z 1 ćwierci XVI w.,
mało znana jest rzeźba Konstantego Laszczki z 1915 r. – projekt sarkofagu Iwona Odrowąża, nawiązującego do średniowiecznych tumb grobowych.
Bogato reprezentowane jest rzemiosło artystyczne Pośród relikwiarzy miejsce naczelne zajmuje relikwiarz puszkowy na głowę św. Jacka, wg tradycji król Zygmunt III Waza ofiarował go dominikanom jako wotum za zwycięstwo pod Smoleńskiem w 1611 r.
Drzewa Krzyża Świętego, wykonany w 1637 r. w Wilnie, św. Dominika z 2 ćw. XVIII w., św. Tomasza z Akwinu z początku XVIII w.
Do najwspanialszych wyrobów złotnictwa zaliczyć należy późnobarokową monstrancję wykonaną w 1756 r., pochodzącą z klasztoru w Podkamieniu. W zwieńczeniu umieszczony został wieniec ślubny z XVI w., wedle tradycji należący do królowej Bony. Spośród kielichów mszalnych warto zwrócić uwagę na kilka z 2 poł. XIX w., wykonanych przez złotników krakowskich.
Bardzo okazale prezentują się księgi liturgiczne: mszały, antyfonarze, graduały, psałterze z XIV – XVII w. Wiele z nich ozdobionych jest pięknymi miniaturami i inicjałami.
Dominikanie posiadają ogromny zbiór tkanin kościelnych.
Wielkiej urody jest renesansowy ornat z początku XVI w. z altembasu, z kolumną składającą się z trzech medalionów z Matką Boską i świętymi oraz z wazonów Do najcenniejszych należy haftowana preteksta (ozdobna część ornatu albo kapy, zwana kolumną), wykonana być może w Czechach ok. 1380 r. Z końca XV w. pochodzi kapa i pary dalmatyk (szata własna diakona), z altembasu florenckiego (odmiana brokatu aksamitnego).
Cennymi zabytkami są też chorągwie kościelne. Jedna została wykonana po 1648 r. i przedstawia wizję św. Jacka, druga pochodzi z 1636 r. i przedstawia Madonnę z Dzieciątkiem i dwoma świętymi dominikańskimi.